Strona główna  |  Wydawnictwo  |  Kontakt  |  Reklama
Najnowszy numer »

 
Aktualności

»

Przepisy o ochronie ludności trzeba dostosować do czasu pokoju

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przygotowało projekt ustawy o ochronie ludności, który zakłada możliwość wykorzystania struktur obrony cywilnej także w czasie pokoju. Ponadto ma na celu stworzenie ram prawnych dla zapewnienia warunków niezbędnych dla ochrony życia i zdrowia ludzi oraz podstawowych warunków dla przetrwania ludności w sytuacji zagrożeń, współpracy i współdziałania systemów, organów, służb i innych podmiotów wykonujących zadania z zakresu ochrony ludności.

 

Zdaniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych obecne regulacje w zakresie ochrony ludności nie są adekwatne do współczesnych zagrożeń i wyzwań zarówno w czasie pokoju, jak i wojny. Dlatego przygotowany został projekt ustawy o ochronie ludności.

Podstawą realizowania zadań z zakresu ochrony ludności jest krajowy system ratowniczo-gaśniczy, czyli dokument sprzed prawie 25 lat, utworzony na podstawie ustawy z 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej. Jeszcze starsze są przepisy związane z wypełnianiem zadań dotyczących ochrony ludności w czasie wojny. Obecne przepisy w tym zakresie pochodzą z lat 60. ubiegłego wieku. Zdaniem MSW przepisy te są archaiczne. Przewidują bowiem stworzenie odrębnej służby (obrony cywilnej) przeznaczonej do działań tylko w czasie wojny. Resort spraw wewnętrznych proponuje, by zadania obrony cywilnej wypełniały podmioty, które robią to także w czasie pokoju.

Zdefiniować pojęcie ochrony ludności

Pomimo że pojęcie „ochrony ludności” występuje w obowiązujących przepisach krajowych, w żadnym z aktów prawnych nie definiuje się tego pojęcia. Natomiast zadania z zakresu szeroko rozumianej ochrony ludności realizowane są przez różne podmioty na podstawie rozmaitych aktów prawnych. W projektowanej ustawie zdefiniowane i uporządkowane mają zostać podstawowe pojęcia z zakresu ochrony ludności. Projektodawcy ustawy przez pojęcie „ochrona ludności” rozumieją, że jest to zintegrowana działalność organów administracji publicznej właściwych w sprawach ochrony ludności i podmiotów realizujących zadania na rzecz ochrony ludności, mająca na celu ochronę życia i zdrowia ludności przebywającej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz ochronę mienia, środowiska i dziedzictwa kulturowego w przypadku wystąpienia sytuacji zagrożenia. W nowej ustawie zostaną także zdefiniowane takie pojęcia jak pomoc doraźna, czy ćwiczenia z zakresu ochrony ludności. Zdefiniowanie oraz uporządkowanie podstawowych pojęć z zakresu ochrony ludności ma pomóc w stworzeniu ram prawnych dla zapewnienia ochrony życia i zdrowia ludzi.

Obrona cywilna w czasie pokoju

Krajowy system ratowniczo-gaśniczy skupia jednostki ochrony przeciwpożarowej i jego fundamentem jest Państwowa Straż Pożarna wspierana przez ok. 4 tys. jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej. System skupia ponadto inne służby, inspekcje, straże, instytucje oraz, na podstawie umów cywilnoprawnych, podmioty, które dowolnie zgodziły się współdziałać w akcjach ratowniczych.

Krajowe regulacje prawne dotyczące obrony cywilnej zawarte są w dziale IV „Obrona Cywilna” ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej oraz aktach wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy. Zdaniem projektodawców nowej ustawy o ochronie ludności rozwiązania przyjęte w ustawie z 1967 r. zostały przygotowywane w innym porządku prawnym i społecznym, wobec czego nie przystają do obecnej rzeczywistości społeczno-gospodarczej. Główną ideą proponowanych obecnie regulacji jest tworzenie przez ministrów oraz terenowe organy obrany cywilnej odrębnej służby (formacji obrony cywilnej) przeznaczonej do działań w czasie wojny, ale także do współdziałania w zwalczaniu skutków klęsk żywiołowych i zagrożeń środowiska w czasie pokoju.

Przepisy spójne z aktami prawnymi

Twórcy nowej ustawy przekonują, że projektowane założenia zapewniają spójność z przepisami ustawy z 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, która określa w szczególności zadania poszczególnych organów i ich współdziałanie w reakcji na wystąpienie sytuacji kryzysowej oraz zawiera regulacje o charakterze planistycznym na wypadek zaistnienia sytuacji kryzysowej. Projekt ustawy zakłada możliwość połączenia części zadań z obydwu sfer. Dotyczyć to ma takich zagadnień jak: realizacja wspólnych ćwiczeń z zakresu ochrony ludności i zarządzania kryzysowego, zintegrowania planów zarządzania kryzysowego i planów obrony cywilnej oraz regulacji dotyczącej ostrzegania, alarmowania i informowania ludności.

W odniesieniu do ustawy z 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego z punktu widzenia ochrony ludności ma ona charakter pomocniczy, wobec czego przyjęcie przedmiotowych założeń projektu ustawy o ochronie ludności nie będzie się wiązało z potrzebą dokonywania zmian w ustawie o systemie powiadamiania ratunkowego.

Ratownictwo i ochrona ludności

W projekcie ustawy proponuje się m.in., by podstawowymi dokumentami w sferze ochrony ludności były programy ratownictwa i ochrony ludności. Głównym celem tych programów jest usystematyzowanie potrzeb, priorytetów i zadań w zakresie ochrony ludności oraz skutecznych sposobów ich realizacji, przy kompleksowym uwzględnieniu różnych czynników politycznych i społeczno-gospodarczych. Projektodawcy zakładają, że programy będą tworzone na szczeblu powiatu (po uzgodnieniu) oraz na szczeblu wojewódzkim. Regulacja dopuszcza nie tylko możliwość współdziałania w tym zakresie na różnych poziomach administracji, ale również tworzenia wspólnych programów. Dodatkowo programy te mają być zatwierdzane na poziomie powiatowym przez właściwego miejscowo wojewodę w porozumieniu z właściwym komendantem wojewódzkim PSP. Na poziomie wojewódzkim mają być zatwierdzane przez ministra spraw wewnętrznych po zasięgnięciu opinii komendanta głównego PSP oraz w uzgodnieniu z ministrem do spraw administracji publicznej.

Nałożony zostanie także obowiązek uzgodnienia programów z właściwymi miejscowo podmiotami ochrony ludności. Utworzony ma zostać Krajowy Program Ratownictwa i Ochrony Ludności, który opracowywany i uzgadniany będzie przez komendanta głównego PSP z ministrami kierującymi działami administracji rządowej oraz ministrami nadzorującymi podmioty ochrony ludności. W związku z jego utworzeniem jako samoistny dokument ma zniknąć Program Doskonalenia Obrony Cywilnej. Krajowy, wojewódzki oraz powiatowy program ratownictwa i ochrony ludności ma być aktualizowany w zależności od potrzeb, zgodnie z procedurą opracowywania, uzgadniania i zatwierdzania programów na odpowiednich szczeblach.

Ćwiczenia i współpraca

Istotnym elementem działań w zakresie przygotowania do sprawnej i efektywnej realizacji zadań z zakresu ochrony ludności mają być ćwiczenia w tym zakresie. Ćwiczenia rozumiane są jako sztabowe lub praktyczne sprawdzenie (weryfikacja) obowiązujących rozwiązań w zakresie ochrony ludności. W ustawie proponuje się wprowadzenie obowiązku przeprowadzania w powiatach ćwiczeń w tym zakresie. Przewiduje się również możliwość organizacji wspólnego ćwiczenia przez kilka powiatów w ramach jednego województwa. Sprawozdania z ćwiczeń i sprawozdania z realizacji wniosków z ćwiczeń będą przedkładane wojewodzie, który uwzględni je przy przygotowywaniu ćwiczeń wojewódzkich. Częstotliwość ćwiczeń, ich temat i zakres oraz zasięg terytorialny określi wojewoda w harmonogramie ćwiczeń. Przyjęto, że wojewódzkie ćwiczenia będą odbywać się nie rzadziej jak raz na trzy lata. W ćwiczenia wojewódzkie będą zaangażowani starostowie i wójtowie z danego województwa oraz siły i środki, którymi dysponują.

Projekt ustawy zakłada także, że zadania z zakresu ochrony ludności będą mogły realizować organizacje pozarządowe, które podpiszą odpowiednią umowę z PSP. Warunkiem będzie m.in. posiadanie przeszkolonego personelu i odpowiedniego sprzętu, co będzie sprawdzane przez strażaków. Takie organizacje będą miały obowiązek uczestnictwa w ćwiczeniach i realizacji postawionych przed nimi zadań. Otrzymają natomiast wsparcie finansowe z budżetu państwa i rekompensaty w razie ewentualnych strat, a ich członkowie ochronę prawną. Pracodawcy zatrudniający takich społecznych ratowników mają otrzymywać rekompensaty za wyjazdy pracowników na ćwiczenia. Natomiast pracownikom za udział w akcjach będzie przysługiwać zwolnienie z pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Pełna wersja artykułu w numerze maj/czerwiec.

Rafał Przeździecki

2015-06-15 17:24:00

powrót

Dołącz do dyskusji na FB

»

 

21 czerwca, Poznań, Kongres Pożarnictwa FIRE, http://www.dndproject.com.pl

25-27 czerwca, Gdańsk, BALT-MILITARY-EXPO 2018 - Bałtyckie Targi Militarne,http://baltmilitary.amberexpo.pl

25-27 czerwca, Gdańsk, RESCUE EXPO 2018 - Międzynarodowa Konferencja oraz Wystawa Ratownictwa Medycznego, http://rescueexpo.amberexpo.pl

Więcej wydarzeń...

Wejdź i poznaj zadania realizowane aktualnie przez służby mundurowe

»

Rozmowa BP

»


mł. insp. Jarosław Magiera
,
naczelnik Wydziału Radiokomunikacji Biura Łączności i Informatyki KGP: Policja od lat zabiega o jednolity cyfrowy system łączności radiowej.
więcej...



Artur Hołubiczko,
prefekt Krajowej Rady Komendantów Straży Miejskich i Gminnnych: Zadania strażnika miejskiego na służbie patrolowej nie różnią się od policyjnych.

więcej...



Krzysztof Kwiatkowski
, prezes NIK: MSW powinno przejąć koordynację i egzekwowanie zadań w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego.
więcej...



Edyta Wcisło
, przewodnicząca Polskiej Rady Ratowników Medycznych: Dwie osoby w zespole ratownictwa medycznego to za mało.
więcej...


Newsletter

»

Zamów newsletter